ELIZA, napisana przez Josepha Weizenbauma w MIT, prowadziła rozmowę tekstową według prostych reguł: wyłapywała słowa kluczowe i odbijała pytania („Mówisz, że jesteś smutny. Dlaczego?”). Najbardziej znany skrypt naśladował psychoterapeutę.
Weizenbauma zaskoczyło, że użytkownicy przywiązywali się do programu i traktowali go jak rozmówcę, choć ELIZA niczego nie rozumiała. To zjawisko — przypisywanie maszynie ludzkich cech — nazywa się dziś „efektem ELIZY” i jest zaskakująco aktualne w czasach chatbotów AI.